Nowiny.pl
Nowiny.pl Regionalny Portal Informacyjny. Codzienny serwis newsowy z terenu Subregionu Zachodniego woj. śląskiego (powiat raciborski, wodzisławski, rybnicki, jastrzębski i żorski).
JastrzebieOnline.pl
JastrzebieOnline.pl JastrzebieOnline.pl to najczęściej odwiedzany portal z Jastrzębie-Zdroju. Codziennie tysiące mieszkańców miasta dowiaduje się od nas o wydarzeniach dziejących się w Jastrzębiu.
eZory.pl
eZory.pl eZory.pl to nowy portal o Żorach stworzony z myślą o dostarczaniu najświeższych i aktualnych informacji lokalnych dla mieszkańców Żor, dotyczących wydarzeń kulturalnych, społecznych, sportowych oraz ważnych informacji miejskich.
AgroNowiny.pl
AgroNowiny.pl Regionalny portal dla rolników. Najnowsze Wiadomości dla rolników, ceny i fachowe porady. Produkcja rolna, hodowla, uprawy, aktualne cenniki rolnicze, technika rolnicza, prawo i agrobiznes.
HistoriON.pl
HistoriON.pl HistoriON to portal dla pasjonatów lokalnej historii. Odkryj fascynującą historię naszego regionu - ciekawe artykuły, wydarzenia, ikony PRL-u, kartka z kalendarza, bohaterowie lokalni, ludzie tej ziemi i biografie na nowym portalu HistoriON.pl
Praca.nowiny.pl
Praca.nowiny.pl Regionalny serwis z ogłoszeniami o pracę oraz informacjami w rynku pracy. Łączymy pracowników i pracodawców w całym regionie.
RowerON
RowerON Projekt „RowerON – wsiadaj na koło, będzie wesoło” to promocja regionu, jego walorów przyrodniczo-kulturowych, infrastruktury rowerowej oraz zachęcenie mieszkańców do aktywnego i zdrowego spędzania czasu.
InspiratON
InspiratON Projekt edukacyjno-medialny „InspiratON – Czas na Zawodowców”, który pomaga uczniom wybrać dobrą szkołę, ciekawy zawód, a potem znaleźć pracę lub założyć własną firmę.
Kupuję - smakuję
Kupuję - smakuję Projekt „Kupuję - smakuję. Wybieram polskie produkty” promujący lokalnych i regionalnych producentów żywności oraz zakupy polskich produktów.
Sport.nowiny.pl
Sport.nowiny.pl Serwis sportowy z regionu. Piłka nożna, siatkówka, koszykówka, biegi. Wyniki, tabele, zapowiedzi.
Sklep.nowiny.pl
Sklep.nowiny.pl Sklep.Nowiny.pl powstał w odpowiedzi na coraz szersze potrzeby naszych czytelników i mieszkańców regionu. Zapraszamy na zakupy wyjątkowych limitowanych produktów!
Instytut Rozwoju Inspiraton
Instytut Rozwoju Inspiraton Instytut powołaliśmy do życia w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na przystępne kursy online rozwijające kompetencje zawodowe. Naszą misją jest tworzenie kursów wspierających rozwój kariery naszych kursantów.

424 strony żywiołu historii ognia i wody. O historii pożarnictwa w Wodzisławiu Śląskim [WYWIAD, ZDJĘCIA]

Już 11 marca o godz. 10.30 w auli I Liceum Ogólnokształcącego przy ul. Szkolnej odbędzie się prezentacja najnowszej publikacji albumowej dyrektora wodzisławskiego muzeum Sławomira Kulpy. Praca „Wodzisław Śląski w obliczu ognia” to prawdziwe kompendium historii pożarnictwa w mieście, ale nie tylko.

424 strony żywiołu historii ognia i wody. O historii pożarnictwa w Wodzisławiu Śląskim [WYWIAD, ZDJĘCIA]
Sławomir Kulpa prezentuje swoje najnowsze dzieło - publikację "Wodzisław Śląski w obliczu ognia"

Czy oprócz strażników ktoś jeszcze dbał o bezpieczeństwo przeciwpożarowe?

Rewolucyjne zmiany w postrzeganiu bezpieczeństwa pożarowego przyniosły czasy pruskie. Powstały wówczas tzw. kasy ogniowe. Od 1743 roku, kiedy zakorzeniała się u nas administracja pruska rozpoczęto wyceniać domostwa i zbierać podatki. Miały one ubezpieczać mieszkańców na wypadek nieszczęść wywołanych przez ogień. Każdy właściciel domu musiał zapłacić należną część wartości swego majątku, a w wypadku tragedii otrzymywał odszkodowanie. Dwie trzecie kasy szło na ubezpieczenie, a resztę przeznaczano na zakup sprzętu przeciwpożarowego. W tym czasie działały sprawnie służby prewencji. Składały się one  przede wszystkim z inspektora budowlanego, człowieka, który gasił pożary – Spritzmeistra, ale także innej ważnej osoby – kominiarza. Resztę komisji tworzyli radni i inni urzędnicy. Komisje te mogły nakładać nawet wysokie kary dla ludzi, którzy nie przestrzegali porządku pożarowego. 

Ogromną wartością tej książki jest nie tylko bogata historia faktów pożarniczych, ale także opisy ludzi, którzy zamieszkiwali miasto.

Udało się dotrzeć do wielu takich historii. Dzięki pracy poznaliśmy nazwiska burmistrzów i ich zastępców, którzy to najczęściej dzierżyli dwie funkcje – policji i pożarnictwa. Tak więc widzimy, że w najwyższych strukturach  władz miasta działali ludzie, którzy odpowiadali za bezpieczeństwo mieszkańców. Oprócz urzędników, działali czynnie w XVIII i XIX wieku ogniomistrzowie, zwani spritzmeistrami. Opiekowali się oni sprzętem. Jeździli też do pożarów. Ze względów pragmatycznych i wynikających przepisów obsługą sikawek zajmowali się kowale, którzy z racji pełnionego zawodu umieli naprawić sprzęt i go zakonserwować. Ponadto uruchomienie sikawki wymagało również olbrzymiej siły fizycznej, którą kowal niewątpliwie posiadał, pracując fizycznie na co dzień w swym warsztacie.  W Wodzisławiu pod koniec XVIII wieku działał Wilhelm Rohenr, a po jego śmierci jego syn Franz. Pracowali oni w mieście oraz okolicznych wsiach odległych od Wodzisławia do jednej mili (7,5 km).

Kiedy pojawiła się pierwsza remiza?

Najcenniejszym zachowanym źródłem dla wodzisławskiego pożarnictwa jest dokument, który odkryty został w Archiwum Archidiecezjalnym we Wrocławiu. Pochodzi on z 1769 roku i dotyczy nakazu budowy remizy i zakupu wozu strażackiego w mieście. Dokument ten wydała kancelaria króla Fryderyka II, a wszystko to regulowały przepisy prawne.  Ze względu na taki obrót sprawy, już rok później powstała remiza i zakupiono wówczas sikawkę dla Wodzisławia. Można sobie tylko wyobrazić zdziwienie mieszkańców, kiedy do małego miasteczka, które w tym czasie miało ok. 800 mieszkańców,  przyjechała w 1770 roku taka machina, gdzie na jej pokładzie zainstalowany został zbiornik na wodę oraz sprzęt przeciwpożarowy w postaci skórzanych wiader, bosaków i toporów. Pierwszą remizę dobudowano do ratusza stojącego na płycie rynku. Całość tej inwestycji  finansowana była przez: miasto, właściciela zamku, ale także przez klasztor franciszkański oraz miejscową parafię. Nowa remiza i pojazd gaśniczy-sikawka, funkcjonujące od 250 lat w Wodzisławiu, zaczynają kreślić nowy rozdział związany z ochroną przeciwpożarową w mieście. Skupiać on będzie ludzi odważnych, zafascynowanych ideą niesienia pomocy bliźnim. Tym samym  chciałbym, aby ludzie ratujący życie innym, stali się bohaterami tej publikacji, niezależnie od czasów w jakich żyli, jakim mówili językiem i w jakich chodzili mundurach. To im składam podziękowanie za odwagę i determinację w walce z pożarami i z innymi zagrożeniami. 

Sporą część książki zajmuje czas wielkiego pożaru miasta z 1822 roku. Jak wyglądał sam pożar i czy miasto otrzymało pomoc po tej tragedii?

Dzięki badaniom archiwalnym mamy szczegółowe informacje m.in. na temat ludzi żyjących wówczas w mieście oraz tych którym przyszło zginąć podczas tej tragedii. Pożar z czerwca 1822 roku to tak naprawdę zagłada miasta. Proszę sobie wyobrazić, co musieli czuć ludzie, kiedy na ich oczach płonął dorobek życia i dziedzictwo ich przodków. Z perspektywy czasu możemy powiedzieć, że sobie na to trochę zapracowali, gdyż nie wyciągnęli wniosków z pożarów, kiedy to ogień strawił Pszczynę w 1748 roku, czy pół wieku później pobliskie Żory. W tym czasie w Wodzisławiu nadal w większości funkcjonowała drewniana zabudowa, a mieszkańcy ze względów ekonomicznych nie byli w stanie wznieść murowanych domostw. Ponadto mocno niedoszacowane były ich majątki, jeśli chodzi o ubezpieczenie.

Czerwcowego przedpołudnia 1822 roku panowała od kilku tygodni susza. Upalny dzień i wiejący wiatr sprawiły, że mała iskierka, która pojawiła się  w budynku gospodarczym stojącym przy obecnej ulicy Sądowej doprowadziła do wielkiego nieszczęścia. Żywioł był nie do opanowania. Mamy też informacje o bohaterach, którzy gasili pożar ,za który dostali medal w styczniu 1823 r. Był to pierwszy medal, który otrzymali wodzisławscy żandarmi działający w służbie pożarniczej. Odznaczenie nadał im sam król Fryderyk III Hohenzollern, który również osobiście pomógł miastu, nakazując wygospodarować urzędnikom dodatkowe środki na odbudowę Wodzisławia. Po tej tragedii powstało już miasto murowane. Ze źródeł wiemy np. że 10 tys. beczek węgla do wypalania cegły podarowała kopalnia Hoym. Do miasta napłynęło także wiele ubrań dla pogorzelców, które skutecznie wyparły z użytku nasz strój wodzisławski. Można powiedzieć, że Wodzisław dzięki pomocy podnosił się z popiołów, niczym mityczny Feniks. Stało się to dzięki solidarności mieszkańców. Nieszczęście to scaliło społeczność miasta i Wodzisław osiem lat po tej tragedii liczył już około 1550 mieszkańców.  

Srebrne odznaczenie za zasługi dla państwa, nadane wodzisławskim żandarmom 19 stycznia 1823 roku za pomoc i ratowanie dobytku w czasie wielkiego pożaru miasta w 1822 roku. Medal znajduje się w zbiorach Muzeum w Wodzisławiu Śląskim.

Bardzo szerokie pole zajmuje także okres po wielkim pożarze oraz czasy najnowsze. Czy tylko pasjonaci pożarnictwa będą zaciekawieni publikacją?

Mam nadzieję, że nie tylko, bo przebadaliśmy kawał wodzisławskiej historii, a także prezentujemy wiele dotąd nieznanych faktów. Prace nad publikacją trwały ponad dwa lata. Jest grono osób, którym chciałem szczególnie podziękować. To oczywiście władze miasta, kierownictwo Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Wodzisławiu Śląskim oraz wspomniani już Roman Cop, oraz mł. bryg. Stanisławow Tkocz, który dostarczył wiele cennych dokumentów i zdjęć z czasów powojennych. 

Zatem nie zdradzajmy już zbyt wiele, możemy zaprosić na prezentację książki do I LO. Wówczas każdy będzie miał możliwość nabycia książki. 

Zapraszam serdecznie 11 marca., kiedy to  opowiem trochę ciekawostek z dziejów funkcjonowania  ochrony przeciwpożarowej w mieście. 

Zapoznaj się z regulaminem
zaloguj się lub załóż konto, żeby zarezerwować nicka [po co?].
~yggiH (31.0. * .178) 05.03.2022 10:37
oceniono 1 raz
-1
Zgłoś

Sławomir Kulpa to człowiek który powinien zostać Prezydentem Wodzisławia Śląskiego ! Aż chce się słowo prezydent napisać z wielkiej litery. Jest to kandydat absolutny który uwidocznił się w naturalnym procesie czasowym. Ten facet ma prawdziwą pasję do Wodzisławia, on to miasto naprawdę kocha.

To trochę tak jak z Ruchem Chorzów. Czternastokrotny Mistrz Polski zarządzany przez ludzi bez pasji z poziomu Ekstraklasy stoczył się do III ligi aż klub przejęli pasjonaci którzy zrobili to czego nie potrafili zrobić prezesi i działacze - ustabilizowali sytuację finansową, wykreowali przyjazną otoczkę i awansowali do II ligi a teraz walczą o powrót do I ligi. Dziś drugoligowy Ruch Chorzów ma lepszą frekwencję, marketing i zarządzanie niż inne górnośląskie kluby grające w wyższych ligach.

Wodzisław Śląski potrzebuje tego samego - wizjonera który będzie rzyczliwy miastu i otoczy się pasjonatami Wodzisławia którzy naprawdę będą chcieli coś dla tego miasta zrobić. Na obecną chwilę nawet nie potrzebne są projekty, Wodzisław Śląski trzeba w pierwszej kolejności posprzątać a w drugiej uporządkować bo się na to co jest teraz patrzeć nie da !