Nazywam się Paweł Kubicki. Jestem emerytowanym górnikiem-mechanikiem, mieszkańcem Godowa. W lipcu ubiegłego roku wróciłem z Iranu, gdzie pracowałem przez 13 miesięcy. Poleciałem wówczas z dziećmi do Tunezji na urlop. Tam po tygodniu dopadł mnie nieżyt przewodu pokarmowego. To skłoniło mnie do zastanowienia się, że coś może być nie tak z moim zdrowiem.

Po powrocie do kraju zaczęły się wędrówki od lekarza do lekarza. W końcu trafiłem na pana doktora Kaznochę w Rybniku, który jako pierwszy zdiagnozował, że może to być guz w jamie brzusznej. Trafiłem następnie do poradni zakaźnej, do pani doktor Lelowicz. Zdecydowała, że najlepiej położyć mnie na oddział II wewnętrzny Szpitala w Raciborzu. Tam przeprowadzono dogłębną diagnostykę. Mając pełny obraz choroby ordynator oddziału pani doktor Sienkiewicz zaleciła konsultację z onkologami i ze specjalistami Szpitala Klinicznego w Katowicach-Ligocie. W klinice wykonano nieudolnie biopsję guza w jamie brzusznej. Przy okazji warto wspomnieć, że tam pacjenci sami muszą sobie kupić termometr. Skandal! Nikt nie interesował się moim stanem po zabiegu. Zostałem wypisany w tym samym dniu do domu.

Po upływie doby mój stan na tyle się pogorszył, że trafiłem na izbę przyjęć Szpitala w Raciborzu. Natychmiast zajęli się mną chirurdzy pod dowództwem ordynatora Stanisława Gamrota, który wspólnie z doktorem Andrzejem Ewy przeprowadził udaną operację usunięcia guza z jamy brzusznej. Mój wrodzony optymizm i wola życia pozwoliła mi w bardzo krótkim czasie nabrać sił i móc samodzielnie funkcjonować. Po co o tym wszystkim opowiadam? Jestem przekonany, że słowa pochwały dla lekarzy oddziału II wewnętrznego - pani doktor Doroty Lelowicz, pani ordynator Bożeny Sienkiewicz i całego personelu oddziału II są jak najbardziej na miejscu. Słowa uznania należą się również lekarzom z oddziału chirurgii - panu doktorowi Andrzejowi Ewy i panu ordynatorowi Stanisławowi Gamrotowi oraz całemu personelowi ww. oddziału. Duże brawa dla pielęgniarek oddziału chirurgicznego, które pracują z ogromnym poświęceniem, a co za tym idzie - pacjent może czuć się bezpiecznie.

Trafiłem do dobrego szpitala i na wspaniałych pracujących w nim ludzi, gdzie nikt nie pytał mnie skąd jesteś i ile masz pieniędzy, tylko co pana boli i jak panu pomóc. Gratuluję dyrekcji szpitala tak wspaniałego personelu i życzę dalszych sukcesów.